شود . در أوّل كتاب چنين وارد است : بِسْمِ اللَهِ الرِّحْمنِ الرَّحِيمِ . الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى نَوَّرَ قُلوبَ الْعارِفينَ بِذِكْرِهِ ، وَ قَدَّسَ أَرْوَاحَهُمْ بِسِرِّهِ ، وَ نَزَّهَ أَفْئِدَتَهُمْ لِفِكْرِهِ ، وَ شَرَحَ صُدورَهُمْ بِنورِهِ ، وَ أنْطَقَهُمْ بِثَنآئهِ وَ شُكْرِهِ ، وَ شَغَلَهُمْ بِخِدْمَتِهِ ، وَ وَفَّقَهُمْ لِطاعَتِهِ ، وَ اسْتَعْبَدَهُمْ بِالْعِبَادَةِ عَلَى مُشَاهَدَتِهِ ، وَ دَعاهُمْ إلَى رَحْمَتِهِ ، وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى مُحَمَّدٍ إمامِ الْمُتَّقِينَ ، وَ قَائِدِ الْمُوَحّدِينَ ، وَ مُونِسِ الْمُقَرَّبِينَ ، وَ عَلَى ءَالِهِ الْمُنْتَجَبينَ الأبْرارِ الاخْيارِ ، وَ سَلَّمَ تَسْلِيمًا كَثيرًا . أَمّا بَعْدُ فَهَذا كِتَابُ « مِصْباحُ الشَّريعَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحَقيقَةِ » مِنْ كَلَامِ الإمَامِ الْحاذِقِ وَ فَيّاضِ الْحَقآئِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ ، عَلَى ءَابآئِهِ وَ عَلَيْهِ الصَّلَوةُ وَ السَّلامُ . وَ هُوَ مُبَوَّبٌ عَلَى مِأَةِ باب . بعد در أوّل هر باب مىگويد : قَالَ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ . . . اين كتاب مجموعاً صد باب بوده و همهء آن در أخلاقيّات است ؛ و از نقطهء نظر مضامين أخلاقى بسيار عالى است . به قدرى عالى است كه جمعى از بزرگان فقهاء حقيقةً آن را از حضرت صادق عليه السّلام دانسته‌اند ؛ و توصيه كرده‌اند كه : با خود داشته باشيد و به آن عمل كنيد ! كسى از فقهاء نيست و نديده‌ايم نهى كند كه مثلًا : فلان بابش صحيح نيست ؛ و شما عمل نكنيد ! بلكه در عمل به مضمون و استفادهء از محتوايش همه اتّفاق دارند ؛ غايةُ الامر در اينكه آيا اين كتاب از حضرت صادق عليه السّلام صادر شده است يا نه ، محلّ گفتگو است . مضامين به اندازه‌اى راقى و دلپسند است كه با وجود آنكه كتاب كوچكى است ( به اندازهء يك كتاب جيبى ؛ و صد باب مختصر دارد ) ولى مجموعهء حقائق و آداب بطور فشرده ، با إشارهء به رموزش در آن گرد آمده است ؛ و كسى كه به كمال إنسانى و عرفانى نرسيده باشد ، و از حكماى متألَّه و عرفاى ربّانى نشده باشد ، قدرت ندارد اين عبارات را بر زبان آورد و به اين جملات تفوّه كند .